Prawo

Zasada terytorialności prawa mogła jednak rozwijać się już podczas partykularyzmu – nie rodziła ona zatem jedności prawa. Pojawia się w tym prawie średniowiecza zasada regionalności prawa – prawo jest partykularne nie tylko w sensie, ze poszczególne grupy rządzą się własnym prawem, ale że ten podział jest regionalny. W warunkach polskich możemy mówić o prawie dzielnicowym. Dokonują się w końcu spisy tych prawa za Kazimierza Wielkiego. Monarcha w celu wzmocnienia swojej władzy po przezwyciężeniu rozbicia dzielnicowego rozpoczyna intensywna działalność na polu prawa. Te spisy maja charakter spisów urzędowych, obok których istniały spisy prywatne. Procesy unifikacyjne pojawiły się i przeprowadza się kodyfikacje prawa w drodze wydawania przez monarchę aktów prawnych w jednolitej formie. Statut nie jest ograniczony do spisywania prawa, ale także je samo reguluje.