Prawo podmiotu do rzeczy rozumianej jako przedmiot materialny – istniejące, nie mające charakteru abstrakcyjnego, wyodrębnionego z przyrody. Dopuszczalne były różne podziały rzeczy wg różnych kryteriów: ruchome i nieruchome (najczęściej grunty, ale także zbroje, klejnoty, stado koni; w różny sposób określano nieruchomości – statut Kazimierza W. mówi o dziedzictwie, mienie dziedziczne; obok nieruchomości dziedzicznych i niedziedzicznych znane były nieruchomości nabyte, nieprzechodzące w drodze testamentu, ale np. przez zasiedzenie; o tym, co może być uznane za nieruchomość ustalał prawodawca, kierując się chociażby wartości danej rzeczy)Własność to władztwo nad rzeczą, związane z możliwością posiadania, używania, rozporządzania)Własność podzielona – był właściciel zwierzchni i podległy; każdy z nich miał własność w określonym zakresie – zwierzchnia – dysponowanie; podległa – używanie.
Prawo podmiotu do rzeczy
- Brak komentarzy, jeszcze.